هنوزم تو شبهات

اگه ماه و داری

من اون ماه و دادم

به تو یادگاری ...

یه عذر خواهی به تمام مخاطبان این وبلاگ به شدت بدهکارم ...

امیدوارم که حال دلتون همیشه خوب باشه و برسید به خواسته های به حق و دلی که دارین ...

الان تو اینستا به منصوره تبریک گفتم / سعی کردم همیشه اولین نفر باشم / نمی‌دونم چقدر موفق بودم !!!!؟؟؟ به هر حال خیلی سال گذشته / احساسات آدما قابل تغییره / من این حق رو به منصوره میدم که با هر کسی که دوست داره اوقاتش رو سپری کنه / خوش باشه خندون باشه شاد باشه / من همیشه عاشق روحیات شادش بودم / همیشه عاشق اون خنده های از ته دلش بودم / همیشه عاشق خودش بودم / هستم / و شوربختانه خواهم بود / اصلا نمی‌دونم چه رازی هست این مابین که بعد اینهمه سال با یادآوری خاطرات مشترکمون مثل همیشه بغض میکنم / اشک میریزم / بخدا اشک میریزم / مثل همین الان / اصلا آدم جانماز آب بکشی نیستم / مخصوصا این چند سال اخیر / ولی واقعا با یادآوری منصوره و خاطراتمون بغض میکنم / بعد از منصوره و طی این ۱۰ سال منم تنها نبودم قطعا / اومدن و رفتن / غیر صمیمی و یا حتی کمی هم صمیمی / ولی هیچ کس منصوره نشد / نمیشه / و نخواهد شد برای من ........

منصوره ای که قطع به یقین ۱۸۰ درجه که نه / احتمالا ۳۶۰ درجه تغییر کرده از هر لحاظ ...... ولی من با خاطراتمون خوشم ....

همین و بس ....

تولدش مبارک من / خودش و شماها که این سالها غمنومه های منو تحمل کردین / غیبت های منو تحمل کردین و با عشق به من گفتین غمنومه بنویسم ......

دلتنگ منصوره ام ...

همیشه و همه جا و همه حال ...

امیدوارم حالش خوب باشه ...

لباش خندون باشه ...

چال لپاش مث همون موقع ها باشه ...

آخ اگه بدونین چقد ناز می‌خندید ....

هنوز صدای خنده هایش تو گوشمه ...

هنوز .......

حال دلتون خوب باشه ...

شاد باشین و سرزنده و سرحال 🙏